kiedy słońce wstaje rankiem na werandzie kawę pije czując lato patrząc jak wiatr otula nagie ramiona drzew a może je zapyla w śpiewie ptaków kiedy z ziemi kwiat wyrasta zaraz po roztopie śniegu to jak zamrtwychwstanie aż żyć się chce radować pod lazurem diamentowego nieba uśmiechnąć się wiersz napisać i do pracy w radości iść po drodze oczy ku niebu zwrócić radością serca jeszcze szepnąć Cudownie jest - Boże dzięki ci Raj Twój na wyciągnięcie ręki jest...