pora ognia w słońcu płomiennym ciało opala lekkością bytu woda,wiatr i powietrze w pełnej ekstazie rodzi pożądliwość jak słodka swoboda w dzień mnoży uśmiech nocą żarliwą namiętność nie śpieszy się, powoli jest jak łaźnia bez pary na westchnienie serca już się z miłości spala i z umiarem żółknie jak na drzewie liść... ...oczywistym zwjawiskiem choć jeszcze się zieleni tłumnie już wonią opadają krokusy zimowitki zasąpiły wrzos prymulki,jeszcze rozkwitną koniki skaczą świersze grają...