kiedy słońce świeci chłodnej aurze wiosnę wnosi do uśmiechu promiennego gest czarodziejski i choć drzewa bez liści straszą księżyc w pełni płynie po niebie chmurny obłok lico jego zakrywa uśmiechem wszechpiękności od wieczora do poranka gdy w złotych gwiazdach srebro niknie tak niebo łaskocze wiatrem oczy topiąc stopy w liściastej miedziance ukazując listopadowe piękno dnia i nocy...