ranki mgliste wieczory niosą wilgoć ponurą temperaturą chłodu nie jednym tylko uśmiech sprawiają z serca ciepłoty niebo w dzień urocze takie śnieżno-biało-stalowe z domieszką błękitu wpada w nieskazitelny diament co spojrzenie wabi dennością swoją nicością otchłani w źródłoslowie mgielnej szacie mokną drzewa i ich liście pod stopami są zwiotczałe żłób ślizgawki tworząc i tylko wiatr pieści lico uczuciem świeżości ukazując nagość listopadowej aury ...