a w naturze człowiek widzi lazur przed sobą widzi zachód nie ciekawy w tak ciemnej chmurze jest jak dziki zwierz co paszczę otwiera przed zachodem słońca ogień połyka i znika znika jak zawistne zło widać postrachem była obrzydliwą marą co lęk budzi gdzie słońca słodki uśmiech wystarczył by wycofać się na tyły jak też pod błękitem Nieba tańczyć się chce w radości trzeba je najpierw pokochać nie tylko słowem a sobą by poczuć miłość Bożą