dzień krótszy wieczór wydłuża i noc przeduża chłodną aurą też mnie coś brakuje do szczęśliwości by kocham powiedziedzieć tej co słońcem być miała moim diamentem a zadrwiła życie marnując zostawiając łzy z lewackich nawyków niszcząc co piękne przez co klamczuchą się stała nie z pożądania a próżności w której brak wiary a nie brak upodlenia do wiernej miłości osobliwego człowieka...