rozłożył bym ciebie... jak jadło na stole w ekstazie pełnej namiętości tak jak wkładam togę tak bez komplikacji na roskosz stołu lico już płonie ciało trawiennym językiem by w ustach się stać niezykłym zjawiskiem na wzór prawo bym miał za równinę ust ustawę do źródła rozkoszy wulanicznie bym wpłynął spełnieniem z oznaką miękkości mając ciebie dla siebie do ponownej uczty czytałbym ciebie jak powieść miłosnej historii...