niebo w srebrze mieni się niczym witraż spojrzeniem pochłania jak mroczny Ocean nad którym świetliki błyszczą brokatem król przestworzy uroku dodaje wędrując dumnie wśród dusz uleciałych z Nowym Rokiem księżyc świeci do bialego rana wysoko na niebie widzi słońce wschodzące w żarze ognia piekielnego (otoczone czarnym wielkim kołem) tuż nad powierzchnią Ziemi gorejące w krzyku czerwieni wznosi się wyżej i wyżej z radością słodką jak indiańskie lato w pomarańczowym sadzie nabiera złotego koloru na błękicie nieba księżyc nie zachodzi tylko blednie i niknie w słodkiej tajemnicy 24-02-2011