serce przenikają oczy ku Niebu się rozpływają od wschodu słońca aż do zachodu i po drżą skrycie źrenice pod powieką opasane łzą ożywiają zwiędłe kłosy jak krople porannej rosy w wiecznym zachwycie niosąc tęsknotę miłości wśród życia burzliwego łącząc serce z sercem zasilając życie 2010-11-26