jeszcze gdzieniegdzie wypolerowana powierzchnia bielą lśni po której stąpają ptaki niczym czarny kwiat na które reaguje oko źrodłem światła białe pole w blasku słońca szybko się topi - od góry już wiosna wdzięki swoje odkrywa powoli zmysły pobudza przy muzyce wiatru drzewa cudownie pączkują lada dzień ziolono będzie nam pod błękitem ożywczo i świeżo w cudownym uśmiechu papchnie już wiosną...