jeszcze za dnia słonko zachodzi za lasem czerwonym ogniem płonie płonie ziemia czerwonodiamentowym blaskiem niczym w kominku ogień na chabrowym cichym niebie swoim wdziękiem oczy oczarowała Wenus cała złota w błyszcząco-słonecznych kamieniach broszkę ukazała z krwistym oczkiem zmieniając ją w krzyż virtuti militari księżyc jak łódź na Oceanie skąpał się w fali wzburzonych obłoków i w pełni promienny wypłynął dając światło nocy zagubionym ozłacając świat mroku wiatr w tańcu zawirował latarnie rozpalone niczym oczy bursztynowo drzewa zielone ozłociły jakby jesień oznajmiały kiedy jeszcze lato nie nadeszło … ...jest pięknie i cudownie jak serce o zapachu LOVE