... przepięknie...

diament nieba się rozkruszył
rzewne łzy na ziemię spuścił
natury barwy odświeżył


ciepła aura, wiatru nie ma
woda w stawie bulgocze
deszczową muzyką fantazji
lipiec pławi się w jakyzi wodnej

nagle obok grom burzowy
ryk wyciągnął grozą postraszył
kosmiczną atmosferą
co transformację przeszła

rozgrzana pachnąca ziemia
wniebowzięta
pod ognisty obłokiem na noc
rozłożyła parawan mgielnej szadzi...