w barwnej sukni gipiurowej w oczach płonie niczym niebo złocisto-ognistą czerwienią mieniąc się barwną tęczą drzewa z wiatrem szumnie tańczą żniwne liście rozsypują jako młodości plon dorodny w trawie gwieździście zanurzają piękna jesień w swoim królestwie wielce smakowita namiętnością kusi niczym hiszpanka ramiona odsłania z fruwających fatałaszek ochoczo i surfuje w tańcu rozpromieniona na miękkim łożu lądując bursztynowo tętniącym życiem przemijania co towarzyszy wszystkim nam winnicą liści cichej rozmowy kiedy człowiek zielenieje myśli rozproszone ma jesień namiętnością rozgrzana z fatałaszków się rozbiera ty się przy niej ciepło ubierasz widać korzenia jest brak kolorowe liście radość w sobie mają kolorowym deszczem na nas opadają kolorowo w oczach się mienią kolorową muzyką życie umilają w żywych kolorach sennie zasypiają...