...szczęście

Ort czy literówka(dziewcze)? Edit: Cofam pytanie, konsekwencja w tym zakresie dowodzi,że to jednak gramatyczna niewiedza autorki. od podnóża aż wyżyny Nieba- albo zgubiło się słówko, albo polska języka trudna. Edit: znowu moja wątpliwość okazała się zbytkiem wiary w autorkę, bo oto kolejny dowód na to,że jednak języka polska trudna : myśli ukochane dziewcze
na apetyczną noc pełną. Jakby autorka choć chwilę poświęciła któremukolwiek tekstowi to by na pewno nie zaszkodziło.

Mnie ta muzyka wiatru tak trochę fizjologicznie zapachniała;)

w:)dziękuję jak też pozdrawiam i słoneczny:)przesyłam:)

ciezjem-chciałabyś ale za biedna w słowie jesteś
też widać oczytana nic poza tym ,tak też wybacz ten(-) bedzie dla ciebie nie jak ość ale jak okruszek wyśmienitej krajzerki lub chlebka w:)

oszkur -wa miał być plus; sorry :)))

Za nisko oceniany... więc + :)

Żółty jesienny liść c, to najbardziej konstruktywne uzasadnienie ever! Normalnie genialne, a ileż wnosi i jak głęboko penetruje interpretacyjne pokłady dzieła, jakże oddaje skomplikowane wyrafinowanie jego formy. Muszę przyznać,że tym jednym zdaniem bardziej dowaliłeś autorce niż jakiekolwiek konkretne uwagi. To tak jak o brzydkiej dziewczynie powiedzieć,że jest interesująca:)Mogę sobie ten tekst pożyczyć czasem, byłabym wdzięczna?

kaja-maja , to prawda- jestem uboga, nie stać mnie na balony. Zupełnie inaczej niż u ciebie, co tekst to cała remiza przed weselem komendanta miejscowej ochotniczej straży pożarnej. Sądząc po ilości koszmarków, które tu wstawiasz to tych sal może być milion nawet. Pogratulować:)

w:) ciezjem - a ty chociaż wiesz jak remiza wygląda? w:)a co tyczy się słowa 'ubogie i czcze pisarskie słowo nie jest w stanie wyrazić uśmiechu'
wiesz kto to napisał' też czasami człowiek ubogi ma więcej uśmiechu i radości z życia niż duma która raczej w trumnie jest przydatna w:):)

kaja-maja , o dumie wiem tyle, ile widzę jej a grafomanach, którzy bezmyślnie płodzą swoje teksty w tysiącach i nad żadnym nie pracują za to każdego bronią jak niepodległości, jak łzy krwawej swego serduszka. A Żeromski nie byłby dumny z tego,że cytuje go ktoś, komu praca nad własnym tekstem się w głowie nie mieści.