co sądzisz o życiu w którym żyjesz o więzi miedzy ludźmi realnymi nie myśląc o dobie komputerowej tylko o tym co bliskość łączy w dotyku innego spojrzenia co sądzisz o twórczości swojej świadomie tak prawdziwie bez strachu słowa cierpienia rachunkiem swojego sumienia w perspektywie istnienia bo ja jestem jak wiatr gdy on gra tak myśli tańczą kolorowo i kameralnie każdą porą roku lekkością ciała gdzie wróg jest i przyjaciel jak dniem tak i nocą co sądzisz będąc krytykiem samego siebie nowej cywilizacji zasiedzenia czy aktywności płynącego z mózgu czy serca w dawaniu życia radości co sądzisz o swojej świadomości czy słowo twoje kłamie czy ciało czy czujesz smutek czy radość bo ja powiem tylko - szczęśćie mam jak też to co szczęściu potrzebne i tylko w życiu krytykuje zazdrość...