Przejdź do treści
Czytanie

... w listopadzie...

Natura
słońce z diamentem księżyca czaruje oczy do pięknego uśmiechu że jedno i drugie chciałoby się chwycić lecz nikt z nas nie jest takim gigantem by dłonią sięgnąć dziesiątego piętra na niebie słońce z księżycem a od podnuża ziemi drzewa już karłowate opadłe liście trzeszczą pod stopami tworząc rozłożysty piankowy dywan karb swojego przemijania na uosobienie wiosennego słońca by szarości nadać ciepłego blasku rozkwitły kwiaty forsycji świątynią życia przy nich uśmiechnięte stokrotki miłości szczęście niosą wiarę z nadzieją że pomimo aury życie nie przemija...

Data powstania:

23 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.