...w majowej aurze

błękitne Niebo wały ciemnych chmur okryło niczym potężna fal Ocean lazurowy zakryła Słonko chowając dając pierwszy zapach siana zwiastujący deszcz wnet wiatr tanecznym krokiem się zerwał do walca porwała drzewa ludzi pochował na arenie zostałam tylko ja ciepłym deszczem majowym zroszona z oddali słyszę burzę i chleba zapach bzu w upojnym aromacie, głodna rosą stopy obmywam w majowej aurze fajnie tak jest uroczo aż chce się powiedzieć Niebo niczym człowiek na chwilę smutnieje łzy kryształowe spuści na pocieszenie białym diamentem duszy zawsze ku miłości się uśmiechnie...