Przejdź do treści
Czytanie

...w wehikule czasu...

O wierze
jestem i nie ma mnie nie ma mnie i jestem niczym dzień niczym noc szlakiem bursztynowym zadumanie czy byłem czy nie byłem a może nie byłem będąc dla ciebie żywy,martwy,martwy,żywy a może śniłem? dużo by mówić można też zaniemówić lub sobie pogdybać nawykiem myśleniowca,przeobrażeniem w rzeczywiśtości nie widzisz mnie a czujesz radością sytości głodem niesytości głębszą emocją głęboko ukrytego pragnienia duszy jak cisza nie przemija w źrenicach czystych źródłach tak jest niesłychaną treścią do uczuć głebszych niż myśli jest całym życiem...
77 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie