Przejdź do treści
Czytanie

...w wehikule czasu...

Miłosne
liść niczym człowiek z nie mocy swojej opada w prawdzie na nie swoje szczęście a życia kruchego ubóstwo jedynie coby chciał to na uśmiech Słońce a tu deszcz pada wiatr o przemijaniu gra podmuchem swoim żołędziom czapki zdjał na pokłon kultury na rozkwit i upadek też w trybie życia drogi nie zastawiaj na życia kopię Dzień dobry powiedz gdyż jesień jest piękna z rozkoszą nieboską do zjawisk niebieskich warto z nią pod rękę iść...
61 odsłon

Komentarze (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

43 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie