wczoraj dzień smutny i ponury deszcz kałuż narobił śliskie powierzchnie lecz odświeżył zieleń co uśmiecha się jeszcze u schyłku lata wieczór cudowny w ciszy niebo różem płoneło litery ktoś malował W a m noc wszystko zakryła mgielną poświatą jak rozlane mleko równając wszystko z otchłanią rankiem dając uśmiech słońca dzień piękny w śpiewie ptaków i wiatr co na harfie gra owinięty babim latem...