przez morza i gór wzniesienie leci biały gołąbek skrzydlaty wprost do zielonego gaju gdzie ranki i wieczory zorzę zórz mają moc natury w pełnej swojej nadziei cieszy się jak dziecko świeżością oddycha na najwyższej gałęzi białych obłoków sięga radośnie się rozgruchał gołębicę sobie wygruchał na ranne powitania nocne chwilowe pożegnania w ramionach kołysane teraz razem się cieszą szczęściem wspólnej bytności istotą szczęścia zrodzoną z piękna mając siebie dla siebie i nikogo więcej patrzą sobie w oczy dogłębnie namiętnością siebie kosztują...