długi wieczór w diamentowym blasku płynie woń maciejki zmysły unosi ciało rozgrzane zefirek chłodzi cisza słowem czaruje dając krótką noc noc pełną marzeń w złoty całun owiniętą poranka żarem między obiadem a kolacją woda dla ochłody lody deszcz rozkoszy jak w życiu jaskrawe oczy szczęście ma cudowny wieczór,cudowna noc parnością zmysły pieści dusznością swoją nie daje spać romantyzmem pociąga wciąż w ciszy wieczór jak i noc bez uśpienia stopy mierzy otuli sam...