coraz więcej ma kwiatu w niewinności przebiśniegu i smutku o którym krokus przypomina aż forsycja się miesi na nadzieję wierzba kotki chce wnieść i jak Ocean Nieba jest bez granic tak pod niebem rozlanym od ciemnego obłoku jasnobłękitna zorza radość aniołów zsyła na oczu uśmiech lica diamentowe słońce białe bielusieńkie niczym łódź do Portu Zenitu dopływa rumiane złoto odkrywa tak prędkość wiosny przyśpiesza kwiatów coraz więcej ma spacerów z tej radości aż tańczyć się chce serce miłością nawracać wiosną piękną wiosną...