Dziewicze Wyspy jak dziewicze dusze czcimy na ziemi zapominając o swojej w naturze Kto ją bedzie piastował kto w ramionach skryje kiedy ciało bedzie opuszczać w śmierci godzinie Kto ją ptakiem uniesie a może kamieniem zatopi czy na skróty pobiegnie czy przepadnie w ciemności bez światła nadzieii Biedna dusza jeszcze się nie wzrusza ciało ma ponętnie piękne życie bogato ułożone dopóki oczu nie zamknie Dokąd biedna duszo uciekniesz do kogo lękiem będziesz krzyczeć czy przyjaciele udzielą pomocy kiedy sami życia bytności nie biorą za dar nieba na ziemi...