gdy słońce świeci piękna jesień złoto niesie bursztynowy miód wiatr z nimi tańczy kruki na drzewach zastępują ich odzienie każdy ma miejsce dla siebie idąc po liściach pachnących idę jak suchych gałązkach które nucą o przemijaniu szerszym już okręgiem drzewa liście sypią niczym płatki kwiatu usypują kolorowe kobierce w jesiennym przemijaniu...