Lustro, lustro prawdę Ci powie

Zimno z oczu płynie
Zaciśnięte usta
Wzrok na podłogę upada

Ręka zawieszona na ramieniu
Nie ochroną dla mnie
Tylko ja jej chwilową podporą

Kiedyś usta szeptały zachwycone
Miliony słów słodkich wypowiedzianych
Karmione serce nadzieją prawdziwości

Jeszcze się odwracam
Jeszcze daję szansę
Przecież nic tak szybko nie mija

Wiem już to. Wiem
Sterczę jednak dalej wpatrzona w co było
Urokliwe chwile przeszłe przykuły mi tu nogi

I uśmiecham się i płaczę
I bezsilność zjadam
Dlaczego nie odejdzie, niech zostawi samą

I patrzą na mnie i kręcą głowami
Pytają mnie ciągle
Kto? Kto? Kto to?

Ktoś kto nie kocha.