Przejdź do treści
Czytanie

Cichych szeptów moc

W tęsknocie zatopieni,
zagubieni w złocie,
o uczucia nie dbają,
choć kochać zapragną.
W tęczowym blasku,
za ciszą schowani
chłonął dogłębnie
wszystkie swoje słowa.
Całą wiecznością
trwać tak przeznaczeni,
do końca, do świtu
zostanął ze sobą.

Pomogą sercu zaufać
i duszy zapragnąć pomogą.
Oddechem chłonął ciszę,
co im pozostała.
Za tęczą odblaski
i gwiazdy świecące
łączą ich dłonie
w całym kochaniu.
Złotą powłoką
i świetlną mgłą życia,
oddechem przeszłości
są tylko dla siebie.

Złowrogie ich szepty
i krzyki wolności
dyktujął warunki
i złością przykryci
źli są na siebie.
Szeptów już dobrych
nie słychać w oddali
i głosów ściszonych
zniknąć w echo ciszy,
spokojne odgłosy
zaginione w dali
szukają swych tonów,
lecz nie mogą znaleźć.
Płacz wyrażony
we złowrogim bólu
i twarze schowane
w ramionach skulonych.

Już nigdy nie dane
będzie im sie spotkać,
już nigdy nie dane
te głosy połączyć.
Uczucia wyrazić
trudno będzie z serca,
bo głosu wydobyć
z duszy trudno jest.
Przemilczą bez siebie
ze sobą też w ciszy,
zobaczą to samo,
choć są tak daleko.
44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.