była za mała za głupia nie może pamiętać poranków znaczonych odcieniem morfiny ciosanych miłością za drzwiami sieni obdartych z godności pijackim bełkotem gdy rana na ranie pytała gdzie jesteś Boże jaka sprawiedliwość ojciec za chlebem wypruwa żyły matka z bezsilności gryzie pięści a ten szyderczo w kółko powtarza ,,za moje grzechy zdechnąć nie możesz”