Przejdź do treści
Czytanie

Nadzieja

Smutne
Na kamieniu anioł siedzi, Łza mu z pod powieki leci. Białe skrzydła ścięte ma, Włosy rozczochrane tak. Pewnie też pomyśleć mógł, Że zapomniał o nim Bóg. W smutku szarym pogrążony, Zwraca głowę w wszystkie strony. Poszukując tam nadziei, Że usłyszą go anieli, Że zobaczy duszę miłą, Że rozpacze w końcu miną. Krew mu szatę zaplamiła, Znikła szybko jego siła. Wstać na nogi już nie zdoła, Tak wygląda śmierć anioła? Lecz świadomy jest, że czuje Jak go z tyłu obejmuje Jakaś piękna,ziemska dusza, Jednak w strachu się nie rusza. Szepce mu do ucha głos, Aby nie bał się już go. Że obroni go i kocha, Niechaj z bólu już nie szlocha. Że z nim pójdzie na zakręcie I już wszystko dobrze będzie. Śmiech wydostał się przez łzy, Mówi płacząc: Tylko ty... Jednak teraz łza radości, Tylko na policzku gości I raduje się ukrycie, Bo mu nowe dałeś życie!
43 wyświetlenia

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.