I Jeździec burzy w czarnej szacie wziął swą szpadę i odjechał Nie ma Go Wrze nawałnica gromy grzmią i błyska się a piękno jej powala wciąż Jeździec burzy powróci tu przywoła Go spokojny świt i cicha pieśń II Niech burza nadejdzie i zagrzmi grom rozbłyśnie znów a piękno jej niech zwali z nóg A przyjdzie czas zrzucić szatę oddać szpadę zacząć na jawie śnić Obudzić się w czystym świcie i razem słuchać pieśni 30.01.2014r.