O poranku

o poranku

wzwód proncia
poranek
wagina soczysta
dwa serca namiętne
to rzecz oczywista
tu wargi wilgotne
nabrzmiałe
rozwarte
w głębokim oddechu
usta mocno zwarte
tu kolor purpury
twarz całą pokrywa
szept płonny
radosny
jam tu ledwo żywa
i palce głęboko
do krwi
w ciało wbite
a usta aż pianą
są całe pokryte
krzyk uśmiech
westchnienie
namiętność ogromna
jak wielkie przeżycie
jak siła ogromna
szał
dzikość umysłu
wielkie podniecenie
ekstaza i rozkosz
pełne przyzwolenie
aż nagle na twarzy
bladość
krople potu
omdlenie
bezradność
tu nie ma odwrotu
pragnienie przetrwania
to ludzka natura
to instynkt nam mówi
myślą że to bzdura