Tylu ludzi Cię żegnało, stałeś wtedy pośród nas. Serca żalem nam targało, w ten najgorszy wtedy czas. Bóg Cię zabrał już do siebie, Twoja dusza miłą była Jemu. Teraz jesteś blisko Niego, w niebie, a ja ciągle nie rozumiem temu... Teraz miejsce puste jedno w naszym swoistym kwartecie, nasze twarze szybko bledną- trio już zostało przecie... Lecz Ty jesteś dalej z nami, chodzisz, patrzysz, lecz w milczeniu, nie zostaliśmy tu sami, żyjesz ciągle we wspomnieniu!