my stoimy z dziećmi na rękach stoimy nocą i w dzień my jesteśmy w ciągłej walce ona spytała mnie gdzie schowałeś wstyd czy nie masz godności my płaczemy gdy budzi nas strach płaczemy o zmierzchu i o świcie my jesteśmy produktem wybrakowanym on krzyknął kto da więcej i zakrył oczy rozsypał na głowę garść popiołu my nie mamy litości umieramy w domach ze szkła z otwartymi oczami