Przejdź do treści
Czytanie

Samobójczy Powiew

Młody wiatr zapukał do nieba drzwi
Każdy powiew tak wielkim bólem był
Biegał bez celu szarpany drzewami
W głowie utknęła mu kula wspomnień

Już koniec słodkich zapachów i szumu liści
Wolność nie sprawia już samotnemu radości
Za wiele razy deszcz użyczał mu łez
Pora zasmakować śmierci swej gorzki kęs
50 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.