Zraniona życiem niema od krzyku szukałam szczęścia błądząc od świtu szukając kwiatów w urwiskach skały deptałam przeszłość brałam garściami i upojona radością chwili zdeptałam brylant a był jedyny rozdarta w środku leczę wciąż rany myjąc je w nocy swoimi łzami