Przejdź do treści
Czytanie

nigdy nie mow nigdy


oparta o szybe
widze jak Swiat przemyka przez moje palce
jak deszcz odbija sie o parapet
i splywa niczym krew z moich rak

i znow powraca ta mysl
ze samotnoesc nie istnieje naprawde
ze slowa ktorych nie ma kiedys powroca
ze ludzie nie zamykaja sie tak bezpodstawnie

a jednak pekla zludna nadzieja
i lzy nic nie pomoga
widac tylko tych
co chca latac jak ptak a nie moga
37 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.