Przejdź do treści
Czytanie

Wznoszę się

Wznoszę sie ku górze,
w ciszy spoglądam na ludzkie życie.
Tylko mglisty podmuch
oparów znad ziemi,
kołysze moje skrzydła.

Zrozumiałam,
Jak wiele trzeba mieć siły,
żeby wytrwać.
Siły żeby móc przejść
własnym mostem,
przez zamazany horyzont życia.

Warto sprostać ziemskim wymaganiom,
aby później móc
razem ze mną,
oglądać z góry,
mały szary świat,
który w wieczornej ciszy
chowa się
pod kopułą zachodzącego słońca...
35 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.