przemieszczający się po moich półkach
pytają czy pisanie jest równoległe
do podsłuchiwania Rammsteina przy rozmowach z katem
i dlaczego nie można tego perwersyjnie komplikować

(mamo nie przeszkadzaj teraz piszę wiersz
niech śmieci poczekają)

dziwi mnie że nie zauważyli łóżka na którym
całkowicie otwarta Tokarczuk przewraca
na kolejną stronę
leżącego obok Freuda
nie reagując na dźwięki dobiegające
z budki suflera

(a pościel przebiorę jutro)