nag(ł)a odpowiedź na 2 pytania retoryczne

przemieszczający się po moich półkach

pytają czy pisanie jest równoległe

do podsłuchiwania Rammsteina przy rozmowach z katem

i dlaczego nie można tego perwersyjnie komplikować



(mamo nie przeszkadzaj teraz piszę wiersz

niech śmieci poczekają)



dziwi mnie że nie zauważyli łóżka na którym

całkowicie otwarta Tokarczuk przewraca

na kolejną stronę

leżącego obok Freuda

nie reagując na dźwięki dobiegające

z budki suflera



(a pościel przebiorę jutro)