przeżuwam soczyste biedronki
jak prosiłeś
bo wilgoć
w kącikach ust
obiecuję
budzić codziennie
a zakamarki w których pochowaliśmy się

na zawsze

drepczą mi po udach
kiedy suche patrzą na plamy
po sobie
z innego świata

przepraszam gdy leżysz
wpatrzony w jedwabne pończochy
potargane
bo las
przez krzewy pełne malin
dla ciebie

nie istniejemy

bo nic nie zastąpi wycieczki
z której nie da się wrócić