z jednej strony ty po drugiej zapalone spojówki
a między nami tytuł wiersza

żywi się naszą pamięcią

trzymałem w wodzie szmatę
wtenczas biegłaś po ludwika
usuwającego brud bez litości
wybudzony sąsiad przysiągł że
osobno jesteśmy nikim
[lecz razem przesuwaliśmy góry
gruzu i słoneczne promyczki]
(na)raz (dodając) w imieniu kamienicy
sprawdźcie ich liczniki

popsuliśmy
materię i formę
kauczukowym psychosomatyzmem

konsekwentna egoistka
łopatologicznych ideologii
zwana uogólnieniem
zaprosiła nas natenczas rozpraszania
argumentów rozstrzygających

inaczej smakuje podwawelska musztarda i razowiec
zdegustowane na twojej trumnie
radość wycieka
koniec.zna organoleptyka