po-woli mnie nieś (O! Panie!)
po wodzie
po ogniu
po prostu

pamiętając że się w nich zanurzałem
wypalając na skroniach znak zdrady w
imię
ojca i syna
ducha Bogu winnych w ciężarze
krzyż-a

sacrum
profanum
a men

niech wyłączony ze światów słyszę choć trzask piszczeli
co nigdy nie staną się prochem
bo w wietrze
bo obok
jak skaza na wodzie

a gdy mnie we mnie wypełnisz
drwiną natrzyj też oczy
bym mógł biec na oślep
do ciebie
do siebie
do końca