Przejdź do treści
Czytanie

Spojrzenie z perspektywy wskazówek zegara

Nowy rok, nowy dzień, ten sam świat.
Stary czas, nowy czas, glina i kwiat,
Śnieg i mróz, mróz i lód - lud i serce,
Miłość i gniew, gniew i śmiech, płacz w rozterce.

Ptak i niebo, nie, bo i ziemia, ziemia i grób,
Wolność, niewola, prawda i fałsz - pomimo prób.
Odejść i być, kochać i mieć, pragnąć, a czuć,
Osiągnąć - dać, stać, aby trwać na resztę pluć.

Odnowić treść, napisać pieśń, być poważanym,
Patrzeć dokoła, widzieć w ciemności serc skołatanych,
Pomóc i bić, dłonią i pięścią - rozpusty cnotą,
Aż do ostatniej kropli łzy - życia tęsknotą.

Bo jeśli słowo w prostocie swej uzbroisz wierszem,
A kiedy treści nie znasz tych słów - szczególnie pierwszych.
Stój, kiedy śpisz, czołgaj się biegiem swej powszedniości,
Słuchaj i patrz, pięścią swych słów walcz z nieprawością.

Naucz się żyć, spróbuj odkrywać siebie na nowo
I kiedy zegar zatrzyma los - będziesz gotowy.
44 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.