przyjmij o stwórco wciągaj mnie za prawdę
bo kłamstwo płynie pod wzgórzami tętnic
a one wiją się po obu stronach
skrońmi

nie drwij

i nie zabieraj wszystkich wątpliwości
wciąż wierzę mowie w swoim nieistnieniu a jeśli tak
to i tobie wierzę
błysk w kamieniu

kiedy nas nie ma kiedy rozumiemy
nikt nie zapyta a jeśli się zdarzy
że tak to teraz a nie to na zawsze
nic nie waży

odejdź o stwórco z innej perspektywy
wpatruj się we mnie jak w te boskie dary
a później maluj i do noś na plecach
na bazary