z założonymi na siebie nogami - pulsujemy
ona w laptopie ja w Ojcobójcach - Gruszczyńskiego
zieleń zza okna skacze pod stopy
ten ten tu miar owego

zsunęła koszulę na ekran by bardziej móc (to) dojrzeć
w promieniach bitych na tafli
czytam Gruszczyńskiego
z uwagą nie! spokojnie

częst(r)uje jeden osiem l wchodzę w nią przez kotarę
teatrów rozmaitych dostrzegam parę zalet
siedzących wprost czytając inteligentne skronie
zdradziły ich wiem za co
siedzimy w tym wagonie

to'le ra(n)cja twórczej męki
w międzypalczu
międzysłowiu
gdzieś pomiędzy