nad tobą krzyk przede mną strach
snują się słowa i grzęzną
ty we mnie a
ja w tobie my
wiją się sznury obłędu

otwierasz drzwi za nimi ten
co mu we mgle cierpną dłonie
i koniec
start
znaczonych kart
suną mozolnie wagony

obłędu sznur zapętla my
ciebie w ja
gdy we mnie nie ty
grzęzną i słowa snują się w strach
twój krzyk w marmurze
niestety