Przejdź do treści
Czytanie

(z)bieg(ł) wprost pod górę

dwa dęby (z)biegły rozstajem
trzask korzeni wskazywał im drogę
zapomniały o wodzie
ginęły w deszczu kamienistych wyżyn

na jednej z gałęzi rozpłakała się biedronka
i liście zaczęły tańczyć

na betonowym szczycie stoi brzoza
legenda głosi że każdego
który ją obejmuje
przenika szczęście
59 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.