Przejdź do treści
Czytanie

Sonet

Na moim polu wyrosły kąkole
Stępiały me zmysły kruche wysuszone
A ja nic nie mam na swoją obronę
Schylam się w ciszy - i oczyszczam pole

I tylko czasem we śnie widzę Olę
Tę,której oczy na wieki uśpione
Jak wściekły pływak miotam się i tonę
Lecz już nie skarżę się na swoją dolę

Czy inne oczy uratować chcą mnie?
Czemu na polu błądzę nieprzytomnie
I jak umarły stąpam przez ulice?

Na moim polu kąkole już płoną
Bo mam być siłą Pięknu przeznaczoną
Aby przekroczyć przedwieczne granice


43 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.