ktoś odszedł potem znowu ktoś ktoś się pożegnał ktoś powitał ktoś doszedł wita ktoś ktoś żegna się by potem znowu ktoś gdy zatrzymuje się czas nic się nie kończy wszystkie obrazy stają ich kolorowe plamy zlewają się w jedno białe światło przenika spokojem pulsuje zmysłami ekstaza gniewem żal radością smutek wybucha śmiechem dzwony dzwonią na alarm a trąby pokój łączą się z czasem wymiary jak znięta w kulkę gazeta i wszędzie wszystko widać bez końca od początku przeżegnać się już czas