Przejdź do treści
Czytanie

Tchnienie

Przerywana cisza marzeniami
jak liść krople deszczu spijasz
nie odwracaj wspomnień startych łzami
płatki uczuć w piękny bukiet zwijasz

W cieniu ciszy sen swój wyszeptujesz marnie
i niech słowa te ku niebu lecą wreszcie
maki znów zakwitną niewinnością
a zachody wrócą szeptem bezszelestnie

I z odwagą spojrzysz prosto w słońce
sen o wiośnie już nie będzie bladą mrzonką
kilka świec zapłonie blaskiem jak pochodnie
drogę znajdziesz... tuż przed samym końcem.
37 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.