epoka wczesnej kredy. znana dróżka za chałupą prowadzi do strachu, ukrytego w drzewach. pierwsze drobne krzaki zmieniają się w duchy i rosną im oczy. tym więcej im bliżej. byle nie za parów, bo tam Niemcy leżą, którym Ruscy zabrali paski i buty - mówił ojciec. strach kucać. drzewom rosną zęby a przecież trzeba grzebać między korzeniami, ścisnąć kozik w pięści, wytrzymać. wszystko przeryte, pachnie dzikim, nabiera kłów i sierści. zakleszcza pod nogami i kłuje jak sosnowe igły, które chcą się dostać do żyły. biec, uciekać, chronić buty, zbierać co popadnie ojciec patrzy na dowody w koszyku i z uśmiechem wydaje przepustkę do poziomu zwierząt: synku - psie. Łódź 23.12.2007